Pravna tekovina u oblasti valjnskih odnosa uglavnom se sastoji od obavezujućeg zakonodavstva EU koje ne zahtjeva prenošenje u nacionalno zakonodavstvo. Ovo zakonodavstvo EU proizilazi iz multilateralnih i bilateralnih komercijalnih obaveza, kao i određenog broja autonomnih preferencijalnih trgovinskih mjera. U oblastima humanitarne pomoći i razvojne politike, države članice moraju u skladu sa propisima EU i međunarodnim obavezama, obezbjediti kapacitete za učestvovanje u evropskim razvojnim i humanitarnim politikama. Od zemalja kandidata se zahtjeva da postepeno usklade svoje politike prema trećim zemljama sa politikom i stavovima koje je usvojila Unija i njene države članice.